Nestes relatos hai un rico mosaico de personaxes femininas que seatopan no final da súa vida. Con todo, non agardedes avoas de panona cabeza, sentadas a carón da lareira ou enredadas coas tarefasdomésticas. A autora presenta mulleres actuais que, a pesar da súaidade, ou quizais por iso, se adaptan aos novos tempos. Estas anciásmanéxanse nas redes sociais, pasean o can pola cidade, camiñanpor prescrición médica e gozan da vida na medida en que poden. O tempo xoga na súa contra e aparecen os achaques e tamén se enfrontaná soidade, ou ao pasado que chega para saldar débedas pendentes, porque ser vella non te fai mellor nin peor persoa, pero muda avisión da vida. Nestes contos enfrontámonos ao que supón vivir nunha residencia, soanunha casa ou en estreito contacto coas veciñas, e, curiosamente, todas as situacións teñen o seu aquel. Por veces estasmulleres son pillabanas, outras tremendamente sensibles, enocasións parecen equivocarse, pero na inmensa maioría saen adiante con sentido do humor, con doses de retranca e de sororidade.
