Parece evidente que, cando falamos de "crise", estamos aempregar un vulgar eufemismo tras o que se agacha un calculado eprogramado saqueo da mafia financeira internacional para acabar devez cos logros acadados pola clase traballadora no decurso dosséculos: Seguridade Social, ensino e sanidade públicos, dereito aun traballo digno, vacacións remuneradas, etc. Non é casual ademonización que se está a facer na actualidade da figura dosfuncionarios e funcionarias, pois non se pode admitir que no futuro existan persoas que gocen dun emprego de por vida e que, ademais, militen nalgún sindicato de clase ou secunden as folgas, algo impensábel para quen "goza" dun traballo temporal e renovábelen función da súa "docilidade" cun sistema corrupto. O Teatro-xunto cos púlpitos- foi secularmente, por mor do elevado índice de analfabetismo, o principal medio de comunicación de masas... Poresa razón, consideramos que nas actuais circunstancias, o xénerodramático debe recuperar ese necesario protagonismo, denunciando oque outros silencian, ocultan ou manipulan
