Se rendre au contenu

Dende un mesmo espazo compartido -o silencio- abrollan os poemas que, seguindo camiños paralelos, acabarán por desembocar nun texto-libroonde a determinación da autoría se dilúe a prol da afluencia e aresonancia. Baldo Ramos e Eva Veiga deciden internarse uns días nomosteiro de Oseira, mais sen compartir durante a estadía o que pensannin o que escriben. O resultado é a comprensión unha vez máis, de quea poesía é o verdadeiro territorio común, o lugar propicio da nosasoidade vinculada.