POESIA NO FEMININO EM LÍNGUA MIRANDESA «Este ye l segundo lhibro depoemas publicado por Rosa Martins. Cun Ls Caminos (2004), fui lapurmeira mulhier a publicar un lhibro an mirandés, l que nun ye cousade pequeinha monta. Na antrada desse lhibro screbi Ye lÆalma de San Martino que bola ne ls bersos de Rosa Martinsà Mas ye subretodo uamulhier que mos fala nestes bersos cun sou modo de ber l mundo, la sue tierra, la sue lhéngua, ls sous suonhosà Sinte-se muita beç que lapoesie de Rosa Martins sbraceia nas formas poéticas cumo nua camisa de onze baras l que le tira algue spuntaneidade. Assi i todo, essa ye ua caratelística desta poesie, que hai que ler palabra a palabra: nun ye un rigueiro que cuorre çcuntraido als brincos antre ls xeixicos, yemais la ribeira que an tiempo de sequidade ye feita de sous poçosçcuntinos i baços, pingas gordas talbeç dua auga de Agosto, ralas, fries, anrebulhadas an sou oulor a puolo, que nun fázen correr lasribeiras, nun ínchen ls poços, mas dan para regar la huorta i aguantar la bida até las nuobas mundiadas. Quedamos a spera de nuobos caminospa la poesie de Rosa Martins, acumpanhando la renobaçon de la lhénguai fazendo parte deilha, i assi esse bózio de las raízes, de sou abó ide todos ls abós, seia oubido i respeitado, para que nunca se calhe na boca de ls nietos.» Amadeu Ferreira Director da Colecção An Mirandés
