Un relato violentamente fermoso. Fermosamente violento. O autor recrea nesta ambiciosa novela unha época de escuridade, paseos na madrugada, tiros nas cunetas, e corpos que sobreviven en covasdevaixo das cociñas, mais tamén de utopías e soños de cambio, revolución e vida mellor. En efecto, todo é un soño feliz no pazo de Flavia ata que o 18 de xullo de 1936 comeza unha guerra que algúnsaproveitan para urdir vinganzas que acaban deixando unha pegadamisteriosa: umhas fosas comúns que agochan cinco corpos executados dun tiro na cabeza e un sexto esqueleto de muller que abraza contra opeito o libro dun poeta do que ninguén oíu falar. Ánxela, unhainvestigadora que garda a súa propia historia de violencia e dor, acepta dirixir a excavación das fosas e proponse deitar luz sobretodos os acontecementos dos primeiros días da guerra no pazo, peroaxiña desexará tirar tamén do fío da identidade do misterioso poeta eda muller soterrada co libro. A través da investigación de Ánxela, iniciamos unha viaxe apaixonante entre 1936 e os nosos días en quedescubriremos que o fascismo superou tempo e fronteiras.
