Arrieiros somos

O 14 de marzo do ano 2020 unha pandemia obrigounos a pecharnos nosnosos fogares. Eu decidín pasar ese tempo cos meus pais, nacidos osdous pola década dos 40. Nas súas miradas, no seu rostro deincomprensión, comecei a decatarme que empezaba a ser o pai dos meuspais. Unha sensación que nunca antes sentira. O amor ás raíces dosmeus proxenitores, unido á miña mente creativa, son os motores destelibro. En cada unha das súas páxinas téntase trasladar todo o quesentín ao entrar nos fogares de cada un dos protagonistas, tomandocomo referencia todos os valores que as xentes do noso rural nosinculcaron para ser o que somos hoxe.