Alicia é unha rapaza trastísima e, ao parecer, todo lle vén do seuingobernable desexo de saber, de coñecer e de experimentar. Cando Alicia e os seus amigos inseparables, Alvaro, Aida, Alba e Anxo seafanaban en construír unha cabana interminable onde planificar os seus xogos, apareceu Pumariño, un vello que andaba sempre a picar nasparedes da casa de Eiravella. Alicia e a súa panda descubrirán quetrala mudez do reverencioso Pumariño, arrástrase unha tristísimaferida familiar que vén dos tempos da guerra. O desexo de coñecer queimpulsa Alicia levará a panda a amigarse con aquel toliño que vivíanunha casoupa das aforas, onde gardaba tesouros extraordinarios: saquetiñas de tea que ocultaban xoais, aneis e brincos, moedas deouro, reloxos de peto... Pero os maiores segredos que Pumariñodesvelará a panda seran os seus debuxos, paisaxes marabillososas queninguén en Eiravella sería quen de imitar e, sobre todo, a entrada ácasa da luz, onde se aliñaban unha morea de cadros. Naquela casa daluz, Alicia e os seus amigos poderán entrar nos propios cadros e vivir as aventuras que algún día, Duarte o pintor que descoñecen, imaxinoue non foi quen sequera de pintar. Unha viaxe fantástica que permitiráaos rapaces percorrer o labirinto da torre e coñecer aos homes queperderon as ás. Viaxar dentro de cadros que falan do futuro que nosagarda, un futuro que só se pode albiscar do outro lado dos cadros. Acasa da luz, a última novela de Xabier. P. Docampo, recolle a aventura dunha panda de rapaces e rapazas que entran en contacto co mundo daarte e da memoria da guerra dun tempo pasado. Unha aventura que vaiacabar por modificar a súa forma de estar no mundo e que constitúeunha reivindicación, tamén, da beleza e da arte. Os cadros queatravesán os protagonistas, obra de grandes pintores como Dalí, Escher ou Palo Ucello, son recreados no libro polo ilustrador Xosé Cobas, empurrando ao lector xove de forma irresistible cara ao mundo da arte.
