Fábula de Aves

SINOPSE: "Lingua morta, lingua estranxeira a que usanfilósofos e poetas, tal como lemos na cita de Giorgio Agabem queencabeza a Fábula das aves. Moi viva e próxima, porén, a voz dovitalista escéptico a quen nomeamos Manuel Forcadela, entregado conpaixón á luz do paradoxo, ao fulgor da dúbida. Os seus poemasinterpretan con estilo moi natural os seus propios acenos e movementos e os diversos rexistros do seu pensamento e das súas emocións. Osámbitos da evocación nostálxica, o pracer de certa sensorialidadedecadente, a música antiga do alexandrino pautado en rigorosadistribución de pés métricos, os diálogos que equilibran acentoscoloquiais e reflexión transcendente, entre outras constantes da súapoética, tensan como nunca os seus instrumentos de precisión no relato desta Fábula das aves, que é a fábula da vida de Manuel Forcadela. A vida," esa mestura / da forza da vontade / e do poderdo azar" constitúe a materia central da Fábula das aves, cuxomagnífico voo discursivo se resolve con frecuencia en formatos desátira elegante. Así nos momentos en que o autor escolle a vozdesmitificadora da poesía e dos poetas mozos, autores de "poemas porsempre inesquecibles / que xa ninguén recorda". Manuel Forcadela, sabio en artes de paixón escéptica, é consciente, porén, do permanente efecto transformador do poema, cuxo sentido simbólico "non substitúeo real senón que o incrementa", tal como se verifica na lectura da Fábula das aves, alta música de pensamento e linguaxe." Xosé MªÁvarez Cácamo