Oliver ez da besteak bezalakoa: natura eta irakurtzea gustatzen zaio, paperezko panpinekin jolasten da, eta mozorrotzea maite du, kantuanaritzeko, eta, batez ere, dantzatzeko. Aitak, bere semeak kirolen bategitea nahiko luke, baina ez denez batere abila ariketa fisikorako, eskolako beste haurrek bazter uzten dute, berataz trufatu eta irainduere egiten dute. Horren erakusgarri da eskolako horma batean margotudutena: «Oliver Button poxpolin bat da». Tomie de Paolak bere eskarmentutik beretik idatzi zuen ipuin hau, gutti aldatu dira gauzak 1979az geroztik. Gaur egungo gizartean, zoritxarrez, oraindik ere bizirik diraute, neska-mutikoak beraiengustu eta kanpoko itxuragatik bereizten dituzten estereotipo etagenero rolak, arau sozialetatik at kokatzen denari jazarpena egitenzaio. Neska-mutiko askok beren burua isladatua ikusiko dute Oliverrengan: duen sentsibilitate artistikoan, bere nahiak betetzeko erakusten duenirmotasunean, besteen arbuio, intolerantzia eta ulergaiztasunagainditzeko egiten duen ahaleginean. Tomie de Paolaren lanak -kolore leunetako irudi figuratiboz osaturikobinetak dituena- familia eta eskola alorretan jasotako laguntzarengarrantzia azpimarratzen du, Oliverrek bere autoestima indartu, etamerezi duen errespetua eta zoriontasuna lortze aldera.
