Nesta novela técense dúas historias persoais que se enguedellaninevitablemente coma o bruar dunha melodía intimista, ergueita dunxeito doce e acre ao tempo. O rexoubo dun soño a pique de esmorecer e a esperanza dunha nova vida, secundada polas inevitables ansias dun progreso negado pola posguerra e a represión, viste de lembranzas áspalabras que toman o protagonismo nestas páxinas. A música eríxesecoma unha especie de leitmotiv que soa de fondo, versando sobre áprohibición por parte das férreas tesoiras da censura de determinadosestilos como o jazz provinte de latitudes norteamericanas, chegando aconsiderar os seus ritmos como algo propio da poboación afroamericanae polo tanto, unha música propia do mesmo demo. A deslexitimización do emprego do idioma galego no ensino por parte de franquismo ou aactividade incesante producida nalgunhas vilas galegas, coaexplotación do cobizado volframio para abastecer ao réxime nazidurante a Segunda Guerra Mundial, tamén se converten en pezasesenciais do crebacabezas no que por veces semella converterse esterelato. A memoria histórica e a dignidade das persoas que foronrepresaliadas polo torgo das súas ideas, son postas en valor a xeitode sentida homenaxe, nunha narración onde a historia e o presente seconxugan nestas páxinas nas que aniña a intriga.
