Rubicundo

Cada noite Erea espertaba cun chii-chi-chiiiii, o renxercaracterístico da bicicleta do seu veciño e saltaba da cama para velosaír. A ela non lle sorprendía nin que a bicicleta fose daquelasantigas que tiñan unha roda grande diante, e outra pequena detrás. Tampouco lle sorprendía o nome do seu veciño: Rubicundo. Nin lleparecía raro que todas as noites subise na súa bicicleta e comezase aviaxe enriba da árbore do seu xardín, ata perderse de vista. A Erea oque si lle parecía estraño era a súa indumentaria, un gabán e unsombreiro de copa negros, e debaixo un traxe da cor do acibeche. Ereaera así, fixábase nos detalles máis sinxelos.